9854

9854

بررسي عوامل مؤثر بر سنتز كامپوزيت¬ مولايت – زيركونياي شكل داده شده توسط فرايند ريخته ¬گري ژلي

تحصيلي كارشناسي ارشد

مهندسي مواد گرايش سراميك

اسفندماه 1390

اسفندماه 1390

چكيده در تحقيق حاضر كامپوزيت مولايت – زيركونيا از زينتر واكنشي مخلوط پودرهاي آلومينا – زيركن، به روش ريخته گري ژلي تهيه شد. در اين روش ابتدا محلول منومري 15% وزني شامل منومر (AM) و پيوندساز عرضي (MBAM) با نسبت 6 به 1 تهيه شد. سپس دوغابي پايدار با بار جامد 80% وزني، حاوي مخلوط پودرهاي اوليه در محلول منومري و پراكنده ساز مناسب آماده سازي شد. براي دسترسي به دوغاب پايدار و با بار جامد بالا، pH دوغاب و نوع پراكنده ساز و مقدار آن بهينه شد. به اين منظور ابتدا pH دوغاب در مقدار 10 تنظيم شد و از پراكنده ساز Darvan S*7 با مقدار بهينه 1/0% وزني پودر اوليه استفاده شد. نمونه‌ها پس از ريخته گري و تشكيل ژل، از قالب خارج و سپس تحت عمليات مناسب خشك شدند. نمونه هاي ژل شده به منظور خروج مواد آلي و زينتر در محدوده دمايي °C 1700-1400 تحت عمليات حرارتي قرار گرفتند. خواص فيزيكي شامل تخلخل و دانسيته، آناليز فازهاي تشكيل شده و ريز ساختار نمونه هاي زينتر شده مورد بررسي قرار گرفت. براي نمونه زينتر شده در دماي °C 1700 از لحاظ مقدار مولايت تشكيل شده، دانسيته و تخلخل نتايج مطلوب‌تري حاصل شد. در ادامه جهت بهبود خواص كامپوزيت، از افزودني TiO2 در مقادير 1، 2 و 4 درصد وزني پودر اوليه استفاده شد و نمونه‌ها در دماهاي °C 1500، °C 1550 و °C 1600 زينتر شدند. نتايج كلي بيانگر تأثير قابل توجه هر دو عامل دما و افزودني بر خواص كامپوزيت مولايت – زيركونيا بود. در محدوده دمايي °C 1600-1500، بيشترين مقدار مولايت تشكيل شده، كمترين تخلخل و بيشترين دانسيته، مربوط به نمونه حاوي 4% وزني TiO2 بود كه در دماي °C 1600 حاصل شد. كلمات كليدي: كامپوزيت مولايت – زيركونيا، ريخته¬گري ژلي، زينتر واكنشي، TiO2.