9868

9868

مدل‌سازي انحراف تصميم‌گيري در انتخاب گسسته با استفاده از آماره هاي ناپارامتري: مطالعه موردي انتخاب مُد ريلي

دكتري تخصصي

عمران - برنامه ريزي حمل و نقل

اسفند ماه 1390

اسفند ماه 1390

دكتر جليل شاهي - دكتر محمود احمدي نژاد

دكتر افشين شريعت مهيمني

چكيده توسعه نظري مدل¬هاي ديناميكِ روز-به-روز سفر، موضوع اصلي اين پايان¬نامه تحقيقاتي است. نقش اين مدل¬ها، پيش¬بيني تغييرات و نوسانات تقاضاي سفر به صورت روز-به-روز و پشت سر هم، در اثر اجراي مديريت¬هاي تقاضا و عرضه حمل و نقل است. چارچوبِ مدل¬سازيِ ديناميكِ روز-به-روز، زنجيره¬اي از مدل¬هاي بهم پيوسته و متوالي است كه يكي پس از ديگري اجرا مي¬شوند؛ به نحوي كه خروجي¬هاي يك مدل، ورودي¬هاي مدل ديگر را فراهم مي¬آورد. مدل‌هاي مذكور، در مدل¬سازي تصميم¬هاي متوالي مسافران در شرايطي كه زمان سفر داراي عدم قطعيت قابل توجهي است، مي¬توانند مفيد واقع گردند. اين مدل¬ها معمولا از سه حوزه (ماجول) تشكيل مي¬شوند. حوزه اول، در خصوص انتخاب مسافر است. حوزه دوم قضاوت وي را مدل‌سازي مي‌نمايد و حوزه سوم، حوزه يادگيري و بروز¬نمايي وي را مدل مي‌نمايد. اين سه حوزه در كنار هم، بستري فراهم مي¬آورند تا بتوان شرايط موجود در يك شبكه را از روزي به روز ديگر مدل‌سازي و مقايسه كرد. در اين پژوهش، براي حوزه تصميمهاي مسافران از «فرآيند تحليل شبكه‌اي فازي» استفاده شده است. در اين راستا، الگوريتمي سه مرحله‌اي براي ساخت شبكه اثراتِ فرآيند تحليل شبكه‌اي فازي ارائه شده و توسط آن، ساختار مساله تصميمِ انتخاب مد و مسير سفر تبيين شده است. در حوزه قضاوت، از نامعادلات و استنتاج فازي بهره گرفته شده و در خلال ساخت مدل قضاوت، روش جديدي براي تعيين درجه عضويت نامعادلات فازي ارائه شده است. در حوزه يادگيري، ابتدا يك مدل يادگيري توصيفي ساده فازي ارائه گرديد. ولي براي بالا بردن دقت فرآيند مدل‌سازي، از سيستم استنتاج فازي شبكه مبناي انطباقي (ANFIS) استفاده شده است. قرارگرفتن تمامي اين حوزه‌ها در كنار هم، بستري را براي مدل‌سازي روز-به-روز به وجود ¬¬آورد. به علاوه، بمنظور اثرسنجي، كمي‌سازي و ارزيابي اقتصادي واكنش¬هاي مسافران به سياست¬هايي كه قصدِ كاهش عدم قطعيت در زمان سفرهاي سيستم حمل و نقل را دارند، چگونگي واكنش مسافران در مواجهه با سطوح مختلف عدم قطعيت در زمان سفر، نشان داده شده است و در ادامه، ابزار تحليلي لازم براي برآورد كمي تاثير ايجاد سيستم‌هاي افزايش¬دهنده قطعيتِ زمان سفر در سيستم حمل و نقل، ارائه شده است. براي ارزيابي مدل¬¬ها، يك مطالعه آزمايشگاهي روز-به-روزِ وب-مبنا براي دانشجويان مهندسي عمران دانشگاه علم و صنعت ايران طراحي گرديد و بر اساس آمارگيري¬ها و پيمايش¬هاي گوناگون، مدل‌هاي روز-به-روز ساخته، ارزيابي و اعتبارسنجي گرديد. در نهايت با زنجيره¬اي از مدل¬هاي روز-به-روز سفر، سناريوهاي مختلفي چون سناريوي ايجاد سيستم ريلي و سناريوي اطلاع رساني پيش-سفر، شبيه¬سازي و مورد ارزيابي قرار گرفت. واژه‌هاي كليدي: مدل‌سازي روز-به-روز تقاضاي شبكه حمل و نقل، انحراف تصميمات در انتخاب گزينه ‌ايده‌آل، تقاضاي ديناميك سفر، استنتاج فازي، شبكه عصبي، فرآيند تحليل شبكه‌اي.